Ciosy bokserskie stanowiÄ podstawowy element techniki w walce bokserskiej, ciosy bokserskie sÄ prawidĹowe jeĹźeli zadawane sÄ przedniÄ , wypchanÄ czÄĹciÄ zamkniÄtej rÄkawicy (czÄsto oznaczonÄ na biaĹo) w przednie i boczne czÄĹci gĹowy (do linii uszu) oraz powyĹźej pasa z przodu i z boku do linii ramion opuszczonych luĹşno wzdĹuĹź tuĹowia, rozróşnia siÄ: ciosy sierpowe, ciosy proste, ciosy z doĹu. W zaleĹźnoĹci od tego ktĂłra rÄka zadaje ciosy rozróşnia siÄ ciosy prawe i lewe; w zaleĹźnoĹci od celu, w ktĂłry wymierzony jest cios, dzieli siÄ je na ciosy na gĂłrÄ (w gĹowÄ) i ciosy na dóŠ(w tuĹĂłw); w zaleĹźnoĹci od ich zasiÄgu wyróşnia siÄ ciosy krĂłtkie i dĹugie.
* Ciosy proste – ciosy bokserskie najczÄĹciej stosowane w walce, charakteryzujÄ
ce siÄ duĹźa szybkoĹciÄ
i skutecznoĹciÄ
, stosowane sÄ
w ataku na dystans i w pĂłĹdystansie oraz jako kontrciosy w obronie, rozróşnia siÄ cztery podstawowe ciosy proste: lewy prosty na gĂłrÄ (w gĹowÄ), lewy prosty na dóŠ(w tuĹĂłw), prawy prosty na gĂłrÄ (w gĹowÄ) oraz prawy prosty na dóŠ(w tuĹĂłw). W angielskiej terminologii bokserskiej cios wykonywany tÄ
rÄkÄ
, po ktĂłrej stronie znajduje siÄ wysuniÄta do przodu noga okreĹla siÄ jako jab, zaĹ przeciwnÄ
rÄkÄ
jako cross.
* Ciosy sierpowe – ciosy boczne ktĂłre dochodzÄ
do przeciwnika z boku, trafiajÄ
c w boczne czÄĹci gĹowy oraz tuĹĂłw, stosowane najczÄĹciej w pĂłĹdystanse, ciosy sierpowe charakteryzujÄ
siÄ silnÄ
pracÄ
skrÄtnÄ
tuĹowia z przeniesieniem ciÄĹźaru ciaĹa w kierunku ciosu przy wspĂłĹudziale pracy nĂłg, bioder i barkĂłw. Podstawowymi ciosami sierpowymi sÄ
lewy sierpowy, prawy sierpowy, lewy sierpowy wydĹuĹźony oraz prawy sierpowy wydĹuĹźony. W angielskiej terminologii okreĹlane jako hook.
* Ciosy z doĹu (podbrĂłdkowe, na korpus) – ciosy bokserskie zadawane sÄ
rÄkÄ
ugiÄtÄ
w Ĺokciu, stosowane w pĂłĹdystansie i w zwarciu, w ataku i obronie, podstawowymi ciosami z doĹu sÄ
prawy z doĹu i lewy z doĹu. W angielskiej terminologii okreĹlane jako uppercut.
ĹşrodĹo: http://pl.wikipedia.org/wiki/Boks









