Boks, piÄĹciarstwo â sport walki, w ktĂłrym dwĂłch zawodnikĂłw walczy ze sobÄ jedynie przy uĹźyciu piÄĹci.
Boks jest jednym z najstarszych sportĂłw, znanym juĹź w staroĹźytnych Rzymie i Grecji[1]. ByĹ znany w programie igrzysk w staroĹźytnej Grecji. Statyczne bijatyki dwĂłch zawodnikĂłw byĹy bardzo brutalne i czÄsto koĹczyĹy siÄ ĹmierciÄ . Walki te, bez Ĺźadnych okreĹlonych reguĹ, niewiele miaĹy wspĂłlnego ze sportem, jaki narodziĹ siÄ w 1719 roku w Anglii. WĂłwczas to James Figg, uznawany za pierwszego w historii mistrza Anglii, zaĹoĹźyĹ przy Tottenham Court Road w Londynie „akademiÄ” boksu. WalczÄ cy nie nosili rÄkawic i zadawali ciosy dopĂłki ktĂłryĹ z nich nie opadĹ z siĹ[2]. Jack Broughton, ktĂłry w 1730 roku zastÄ piĹ Figga, przez 18 lat zachowaĹ mistrzowski tytuĹ i jako pierwszy skodyfikowaĹ podstawy zasad tego sportu. WstrzÄ ĹniÄty ĹmierciÄ na ringu jednego ze swych przeciwnikĂłw, George’a Stevensona, sformuĹowaĹ i wprowadziĹ w Ĺźycie zbiĂłr zasad znany jako Broughton’s Rules. RÄkawice, dziĹ podstawowy atrybut boksera, pojawiĹy siÄ dopiero w roku 1881. W roku 1916 podjÄto waĹźnÄ decyzjÄ o ograniczeniu oficjalnych walk o mistrzostwo do 15 rund po trzy minuty kaĹźda, z jednominutowymi przerwami. W przypadku amatorĂłw formuĹÄ ograniczono do trzech rund trzyminutowych. W latach 80. XX wieku, w skutek tragicznej Ĺmierci koreaĹskiego boksera Kim Duk-koo, zawodowe walki ograniczono do 12 rund.
ĹşrĂłdĹo: http://pl.wikipedia.org/wiki/Boks









